Rechtbank Limburg14 juli 2026

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot een bewezenverklaring van het tenlastegelegde, met uitzondering van het bestanddeel ‘levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel’. De verdachte dient daarvan partieel te worden vrijgesproken.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft aangevoerd dat het tenlastegelegde bewezen kan worden. De verdachte werd dezelfde avond benaderd door een medeverdachte en heeft, mogelijk omdat hij zich overrompeld voelde, niet geweigerd een explosief te gooien.

Het oordeel van de rechtbank ¹

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte samen met anderen opzettelijk een ontploffing teweeg heeft gebracht, waardoor gemeen gevaar voor goederen te duchten was. De rechtbank zal ten aanzien van de bewezenverklaring volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen overeenkomstig het bepaalde in artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering, nu de verdachte hierover een bekennende verklaring heeft afgelegd en namens hem geen vrijspraak is bepleit.

Partiële vrijspraak voor levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel

Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs is voor het bestanddeel ‘levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel’. Uit het dossier volgt niet, althans onvoldoende, dat er op het moment van de explosie andere personen in de nabijheid van het restaurant waren. De rechtbank spreekt de verdachte hiervan dan ook partieel vrij.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht bewezen dat de verdachte

op 21 februari 2025 te Roermond, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk een ontploffing teweeg heeft gebracht door bij een pand gelegen aan de [adres restaurant] te Roermond (Restaurant [naam restaurant] ) een vuurwerk brandstof combinatie in aanraking te brengen met open vuur, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen, te weten de omliggende panden/woningen en de inboedels van die omliggende panden/woningen en/of auto’s te duchten was.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte – met toepassing van het jeugdstrafrecht, zoals door de reclassering geadviseerd – zal worden veroordeeld tot een jeugddetentie voor de duur van 300 dagen, met aftrek van het voorarrest, waarvan 194 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren. Aan het voorwaardelijk strafdeel dienen de bijzondere voorwaarden te worden verbonden, zoals door de reclassering geadviseerd. Deze voorwaarden dienen dadelijk uitvoerbaar te worden verklaard. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd om aan de verdachte een taakstraf voor de duur van 120 uren op te leggen.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft eveneens verzocht om het adolescentenstrafrecht toe te passen. De verdachte is, zo blijkt uit het adviesrapport van de reclassering, kwetsbaar, beïnvloedbaar en vertoont kinderlijker gedrag dan men gezien zijn kalenderleeftijd zou verwachten.

Ten aanzien van de strafmaat heeft de raadsman – met de officier van justitie – betoogd dat een taakstraf, gecombineerd met een voorwaardelijke detentie met daaraan verbonden de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden, wenselijk is.

Het oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.

Ernst van de feiten

De verdachte heeft zich in de nacht van 20 op 21 februari 2025 samen met anderen schuldig gemaakt aan het opzettelijk teweegbrengen van een ontploffing bij restaurant [naam restaurant] in Roermond. De explosie gaf een enorme knal en had aanzienlijke materiële schade aan het restaurant tot gevolg. Brokstukken werden door de impact ruim 30 meter weggeblazen.

De verdachte heeft zowel bij de politie als ter terechtzitting verklaard dat hij degene is geweest die het raam van het restaurant heeft ingetikt en dat hij de vuurwerkcombinatie bij het restaurant naar binnen heeft gegooid. De verdachte zou hier 5.000,00 euro voor krijgen. De verdachte wilde snel geld verdienen en heeft daarbij niet nagedacht of willen nadenken over de gevolgen van zijn handelen voor de betrokkenen. Daar had hij wel de gelegenheid voor aangezien hij wist dat het om een explosief ging en hij nog enige tijd moest reizen naar Roermond. Verdachte heeft verklaard dat hij, nadat hij eenmaal ja had gezegd, niet meer terug kon. Dat kan de verdachte, hoewel hij een kwetsbaar persoon is, worden verweten. Immers was hij wel in staat om het filmen van de explosie te weigeren.

De verdachte en zijn medeverdachten hebben door hun handelen een ontzettend gevaarlijke situatie in het leven geroepen, waardoor er gevaar voor goederen is ontstaan. Hoewel er forse materiële schade is opgetreden, hadden de gevolgen van het handelen van de verdachten vele malen ernstiger kunnen zijn. Uit de ter terechtzitting voorgelezen slachtofferverklaring en uit de verzochte schadevergoeding blijkt hoe ingrijpend de gevolgen voor het slachtoffer, de eigenaresse van het restaurant, zijn geweest. De slachtofferverklaring spreekt in dit verband boekdelen. Uit het politieonderzoek is niet duidelijk geworden wie de uiteindelijke opdrachtgever was en waarom de explosie heeft plaatsgevonden. De verdachte en zijn medeverdachten hebben daarover niet willen of kunnen verklaren. Voor de eigenaresse van het restaurant is het bijzonder frustrerend om niet te weten waarom het feit is gebeurd.

Het teweegbrengen van explosies, zoals die waaraan verdachte zich schuldig heeft gemaakt, is de laatste jaren in aantal toegenomen en heeft kennelijk tot doel personen te intimideren. Deze explosies veroorzaken niet alleen grote schade en impact op de direct betrokkenen, maar zorgen ook voor gevoelens van angst, onrust en onveiligheid voor anderen. De verdachte heeft met zijn handelen bijgedragen aan het ontstaan en in stand houden van die gevoelens en heeft zich bovendien niet laten weerhouden door het voorzienbare gevaar voor schade. De rechtbank rekent dit de verdachte aan.

De persoon van de verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van wat de verdachte ter terechtzitting naar voren heeft gebracht over zijn persoonlijke omstandigheden. Daarnaast heeft de rechtbank kennisgenomen van het strafblad van de verdachte en merkt op dat verdachte op 10 februari 2026 een strafbeschikking heeft ontvangen voor een diefstal; artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht is derhalve van toepassing. Voor het overige blijkt dat verdachte niet eerder voor soortgelijke feiten is veroordeeld. De rechtbank heeft ten slotte acht geslagen op de reclasseringsrapportages, waaronder het meest recente adviesrapport van 5 juni 2026.

De reclassering beschrijft de verdachte als een goedgelovige, impulsieve en beïnvloedbare jongen met een trage verwerkingssnelheid. Bij een veroordeling, adviseert de reclassering om aan de verdachte een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met als bijzondere voorwaarden begeleiding door de reclassering, een gedragsinterventie, een ambulante behandeling en een contactverbod met de medeverdachten.

Adolescentenstrafrecht

Ten tijde van het plegen van de feiten was de verdachte achttien jaar oud. Artikel 77c van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) bepaalt dat ten aanzien van een adolescent, oftewel een persoon in de leeftijdscategorie 18 tot 23 jaar, het jeugdstrafrecht kan worden toegepast indien omstandigheden gelegen in de persoon van de verdachte of omstandigheden waaronder het feit is begaan, daartoe aanleiding geven.

De reclassering adviseert om het jeugdstrafrecht toe te passen. De verdachte maakt actief deel uit van het gezin en er is sprake van pedagogische beïnvloeding vanuit zijn moeder. De verdachte komt jonger over dan zijn kalenderleeftijd doet vermoeden en hij heeft moeite om zijn eigen leven te organiseren. De verdachte heeft inmiddels zijn diploma behaald en zal na de zomer starten met een vervolgstudie.

De rechtbank kan zich verenigen met het advies en zal overeenkomstig artikel 77c Sr het jeugdstrafrecht toepassen.

De straf

Alles overwegende legt de rechtbank – conform de eis van de officier van justitie – aan de verdachte op een jeugddetentie voor de duur van 300 dagen, met aftrek, waarvan 194 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren. De rechtbank verbindt aan het voorwaardelijk strafdeel de bijzondere voorwaarden: begeleiding door de jeugdreclassering, een ambulante behandeling en een contactverbod met de medeverdachten. Anders dan de officier van justitie ziet de rechtbank geen aanleiding om deze bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren. Een dadelijke uitvoerbaarheid is mogelijk indien er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de veroordeelde opnieuw een misdrijf zal begaan. Dit te verwachten misdrijf moet gericht zijn tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. De rechtbank stelt vast dat de verdachte meewerkt aan het reclasseringstraject en openstaat voor begeleiding, waardoor het risico op herhaling beperkt wordt. Naar het oordeel van de rechtbank wordt dan ook niet voldaan aan de vereisten voor het opleggen van de dadelijke uitvoerbaarheid.

Daarnaast legt de rechtbank aan de verdachte op een taakstraf voor de duur van 120 uren, bestaande uit een werkstraf van 70 uren en de leerstraf “So Cool (verlengd)” van 50 uren.

De vordering van de benadeelde partij

[naam restaurant]

De benadeelde partij restaurant [naam restaurant] vordert schadevergoeding tot een bedrag van 1.000,00 euro bestaande uit materiële schade, te weten het eigen risico. De benadeelde heeft daarbij verzocht om vermeerdering van het toe te wijzen bedrag met de wettelijke rente en om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

[slachtoffer]

De benadeelde partij [slachtoffer] vordert schadevergoeding tot een bedrag van 4.000,00 euro aan immateriële schade. Zij heeft daarbij verzocht om vermeerdering van het toe te wijzen bedrag met de wettelijke rente en om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het standpunt van de officier van justitie

[naam restaurant] en [slachtoffer]

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot toewijzing van beide gevorderde bedragen, vermeerderd met de wettelijke rente, en heeft gevorderd hierover de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

Het standpunt van de verdediging

[naam restaurant]

De verdediging heeft ten aanzien van [naam restaurant] aangevoerd dat deze toewijsbaar is.

[slachtoffer]

Ten aanzien van de vordering van [slachtoffer] stelt de verdediging zich primair op het standpunt dat deze niet-ontvankelijk dient te worden verklaard nu er geen sprake is van rechtstreekse schade zoals bedoeld in artikel 51f van het Wetboek van Strafvordering. Subsidiair stelt de verdediging zich op het standpunt dat er rekening moet worden gehouden met de afwezigheid van [slachtoffer] ten tijde van het feit en het gegeven dat de vordering en de hoogte daarvan onvoldoende onderbouwd zijn. De stelling dat het restaurant met verlies is verkocht, dient tot slot niet door te werken in de vordering tot immateriële schadevergoeding.

Het oordeel van de rechtbank

[naam restaurant]

De rechtbank is, mede gelet op artikel 6:96 van het Burgerlijk Wetboek, voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde feit rechtstreeks schade heeft geleden tot het bedrag zoals gevorderd.

De vordering is voldoende onderbouwd en niet door de verdediging weersproken. De rechtbank zal de vordering van een bedrag van 1.000,00 euro dan ook toewijzen.

[slachtoffer]

Rechtstreekse schade

De rechtbank is, mede gelet op artikel 6:96 van het Burgerlijk Wetboek, van oordeel dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde feit rechtstreeks schade heeft geleden. De benadeelde is immers de enige eigenaar van het restaurant. De benadeelde partij is derhalve ontvankelijk in haar vordering.

Immateriële schade

Op grond van artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek is vergoeding mogelijk van ander nadeel dan vermogensschade. Op grond van lid 1 aanhef en onder b van voornoemd artikel is daarvoor onder andere plaats bij lichamelijk letsel, aantasting in de eer of goede naam of aantasting van de persoon op andere wijze.

Op grond van de onderbouwing van de schade en hetgeen ter terechtzitting namens de benadeelde partij naar voren is gebracht, is de rechtbank van oordeel dat sprake is van aantasting van de persoon op andere wijze. De explosie was gericht op het restaurant van [slachtoffer] en dus bedoeld om haar te intimideren en daarmee op haar (persoonlijk) gericht. Uit de verklaring van de huisarts blijkt dat de benadeelde klachten ondervindt en dat zij nog steeds met de (psychische) gevolgen van de handelingen van de verdachten wordt geconfronteerd. De rechtbank zal de gevorderde schade matigen en naar billijkheid vaststellen op 2.000,00 euro en de vordering voor het overige niet-ontvankelijk verklaren.

Wettelijke rente, schadevergoedingsmaatregel en hoofdelijke aansprakelijkheid

De toegewezen bedragen aan schadevergoeding dienen te worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 21 februari 2025 tot aan de dag der algehele voldoening.

De rechtbank ziet verder aanleiding om schadevergoedingsmaatregelen ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen, waarbij ook de toegewezen bedragen worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 21 februari 2025 tot aan de dag der algehele voldoening. Dit geldt ook in het geval van [naam restaurant] , aangezien het een eenmanszaak betrof en het restaurant inmiddels is verkocht. De rechtbank acht het niet wenselijk dat [slachtoffer] de schade zelf moet verhalen. Zoals gebruikelijk is onder het jeugdstrafrecht zal de rechtbank het aantal dagen gijzeling op nul stellen.

De rechtbank stelt ten slotte vast dat er meerdere daders zijn en dat zij naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de gehele schade. De rechtbank zal de vorderingen van de benadeelde partijen hoofdelijk toewijzen en de schadevergoedingsmaatregelen hoofdelijk opleggen, aangezien deze vorderingen tevens in de strafzaak van de medeverdachten zijn ingediend. De verdachte wordt aldus veroordeeld tot betaling aan de benadeelde partijen van het toegewezen bedrag, te voldoen voor zover deze vorderingen niet reeds door of namens een medeverdachte is betaald.